ဗလာအားေစာင့္သိေသာ ကၽြန္ႏုပ္
အဲဒီလိုနဲ႕
ေကာင္းကင္ကို ခေမာက္လိုေဆာင္းရင္း
တိမ္ေတြစင္တာေတာင္
ငါ့ညက လမသာခဲ့သလို
ဘယ္ေခြးမွ ကာရံမညီခဲ့ျပန္
ေကာင္းကင္နက္နက္က
ၾကယ္ေတြ ခုန္ဆင္းၾကေပမယ့္
အလင္းတစ္စက္မွ
ငါ့ရင္မွ မခိုလံုၾကဘူး
ေနာက္ေက်ာ
ေျမႀကီး မိတ္ဖြဲ႕ျခင္းမွာ
သစ္ေျခာက္ပင္တို႕သာ
ဂရုတစိုက္ နားေထာင္ေပးၾကတယ္
ေလနီၾကမ္းရဲ႕ ၀တ္ရံုထက္က
ငါ့အေတြးေတြ
မင္ရဲ႕အလွမွာ ခစားေနတတ္လို႕
ငါ့ႏွလံုးသားအတြက္
ဓါးေျမွာင္တစ္ေခ်ာင္း
ခ်ီးျမွင့္ထားလိုက္တယ္
ေက.တီ.အမ္
Thursday, June 19, 2008
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
4 comments:
မိုက္တယ္ .. အလွအပေတြနဲ႕သုိင္း၀ုိင္းထားလုိက္တာ.. ေကာင္းကင္ကၾကယ္က ကမၻာေျမမွာပါ လင္းေနသလုိ။
ကၽြႏ္ုပ္
ေက်းဇူးပါကိုတည္ရ ...
တကယ္ေကာင္းတဲ့ စာသားေလးေတြပါ...
ႀကိဳးစားမွာပါ...
ေက.တီ.အမ္
အကိုေရ ကဗ်ာဆိုဒ္တခုေတြ႔ရလို႔ ၀မ္းသာတယ္ဗ်။ အၿမဲလာဖတ္မယ္ဗ်ိဳ႕ ။ ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစခင္ဗ်ာ :)
ငါ့ႏွလံုးသားအတြက္
ဓါးေျမွာင္တစ္ေခ်ာင္း
ခ်ီးျမွင့္ထားလိုက္တယ္
စာသားေလးကိုႀကိဳက္တယ္....
Post a Comment